فيجب عليه ثلاث كفارات اثنتان عنه للاعتكاف و الصوم ، و واحدة عنها للصوم و لأنه منصوص التحمل ، و لو كان الجماع ليلا فكفارتان عليه على القول بالتحمل . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : اگر مرد معتكف زن معتكفه را بر عمل نزديكى اكراه و اجبار نمود اقوى اينست كه چهار كفّاره بايد بدهد . شارح ( ره ) در شرح اين حكم مىفرماين : حكم مزبور در جائيست كه اوّلا اعتكاف واجب باشد و ثانيا در روزه ماه مبارك واقع شود و وجه چهار كفّاره اينست : دو كفّاره معتكف از طرف خود بايد بدهد ( يكى به جهت افساد روزه و ديگرى به منظور ابطال اعتكاف ) و دو كفّاره ديگر را از طرف زن معتكفه بايد متحمّل شود . بلكه مرحوم مصنّف در كتاب دروس فرموده در اين حكم مخالفى بين فقهاء غير از صاحب معتبر سراغ نداريم و مرحوم علامه نيز در كتاب مختلف الشّيعه فرموده : مخالفى در اين حكم بين فقهاء ظاهرا نمىباشد . و مثل اين تعبيرات كه كاشف از اجماعى بودن اينمسئله است حجّت و دليل مىباشد و الّا با قطع نظر از اتّفاق و اجماعى كه ادّعاء شده قاعده و اصل مقتضى استكه بگوئيم وجهى جهت تحمّل كفّاره زن نيست زيرا تحمّل كفّاره امرى است بر خلاف اصل و قاعده لذا اگر نص و روايتى بر آن داشته باشيم به آن ملتزم مىشويم و در غير اين صورت مثل همين مورد نبايد آن را بپذيريم . پس طبق اين قاعده و تقرير با قطع نظر از اجماع مرد سه كفّاره بايد بدهد :